پارادوکس فناوری در صنایع غذایی

صفیه رضایی – روزنامه‌نگار

دیدگاه صنعتی با دیدگاه سنتی درباره رشد فناوری‌های نوین در تولید غذا متفاوت است تا جایی که امروزه ذهنیت جامعه به سمت و سوی استفاده از مواد طبیعی پیش می‌رود و همین موضوع باعث شده هرگونه تغییر در طعم، شکل و مزه مواد غذایی که به نوعی فناوری به شمار می‌رود از دیدگاه مردم تهدیدی برای سلامتی تلقی شود. این موضوع مهمی برای صنعتگرانی است که می‌خواهند تنوع تولید را سرلوحه خود قرار دهند چراکه باید درنظر بگیرند هر آنچه طبیعی و سالم باشد پرمخاطب‌تر خواهد بود. البته بخشی از مصرف‌کنندگان نیز هستند که طرفدار مواد جدید و ترکیبی هستند اما هنر صنعتی در این بخش فناورانه این است که با حفظ عناصر طبیعی مواد اولیه غذایی محصولاتی تولید شود که برای مصرف‌کننده جذاب باشد. به نظر می‌رسد این موضوع مهمی باشد و در آینده نیز مهم‌تر خواهد شد. از این‌رو، مبحث فناوری‌های نو در صنایع غذایی تناقضی آشکار را ایجاد می‌کند که استفاده از نوآوری نوعی دستکاری در مواد غذایی است که به نرخ جان انسان تمام می‌شود یا اقدامی سودمند است که می‌تواند مواد غذایی سودمند و فراسودمند را ایجاد کند؟! این تناقضی است که تنها صنعتگران و فناوران می‌توانند به آن پاسخ دهند
و البته که باید به زودی جواب روشنی برای آن در توسعه صنعت غذایی پیدا کنند.