زهرا طهرانی / روزنامه نگار
۱۴ مهر ۱۳۹۵ نوشتم: «همیشه «تغییر»، شرایطی را به همراه داشته که فرد متغیر یا خیلی از مولفه‌های متحول شده خوشحال است یا به طور کلی دل خوشی از آن ندارد و دیوار دفاعی برای خود و دیگران می‌سازد! حد وسطی هم داریم که البته سهم کمی را شامل می‌شود. خود من اما انگار ترکیبی از این سه وجه بودم که حالا با تجربه تغییرات بسیار به حد وسطی‌ها ملحق شدم؛ یعنی واکنش چندانی نسبت به تغییرات ندارم و سعی می‌کنم فضا را برای آسایش خودم و البته اطرافیان به نوعی ثابت نگه دارم که البته در بیشتر مواقع موفق هم نبوده‌ام! اما به هر حال آداپته شدم و این ویژگی انگار از همان سال‌های ۸۹ و ۹۰ کلید خورد و در ۲سال اخیر شدت گرفت چون تغییرات بسیاری را شاهد بودم اما اوج آن به نظرم تولد روزنامه گسترش تجارت است که حس خوبی به همراه دارد. ۱۲نیروی جوان و با دانش روزنامه‌نگاری و کارشناسی تجارت راه جدیدی را قرار است آغاز کنند و نقطه متمایزی از دیگر رسانه‌های مکتوب دیگر که بتواند چراغ راهی برای سکانداران سازمان‌های مرتبط با تجارت خارجی و بازرگانی داخلی باشد.» حالا یک سال از آن زمان می‌گذرد و روزنامه‌ای کاملا تخصصی که حالا با تیم ۷نفره خانم‌ها با تمام قوا و
عشق، از حروف روی کیبورد برای بیان دیدگاه صاحبنظران و تحلیل مسائل روز تجاری یاری میگیرد، هرروز در ۸صفحه متولد می‌شود. ما در این یکسال گل کاشتیم؛ بی‌اغراق گل کاشتیم چون آنچه در توان داشتیم را به کار بستیم تا در جایگاه بی‌حاشیه‌ترین‌ها بمانیم و با واژه‌ها و وسعت نگاهمان ثابت کنیم با همه انتقادها و تغییرات، همچنان در رسالت خود قلم می‌زنیم و سعی می‌کنیم مسیر روشنی را برای مخاطبان تخصصی خود ترسیم کنیم. بی‌نقص هم نیستیم اما باید بیشتر ماند و تجربه کرد تا تخصصی‌تر برای اقتصاد و به‌ویژه تجارت کشور نوشت و جریان‌سازی کرد. می‌گویند جبران خلیل‌جبران گفته است: «اگر نتوانی با عشق کار کنی و عاشق کارت نباشی، بهتر است کارت را رها کنی، در کوچه بنشینی و از کسانی که کارشان را دوست دارند صدقه بگیری.» همه ما خانم‌های گسترش تجارت، عاشقانه کار می‌کنیم و این نه تعریف است و نه غلو. حالا شاید کسی هم باشد که نظری متفاوت داشته باشد؛ اما همیشه اکثریت از اقلیت پیشی گرفته! ما تمام قد ایستاده‌ایم، دلسوزانه می‌نویسیم و از همه مهم‌تر از نقدهای وقت و حتی بی‌وقت هم استقبال می‌کنیم؛ بسم‌الله.
دیدگاه‌ها
ارسال نظر