۲۵دسامبر به عنوان زادروز عیسی مسیح در بیشتر کشورهای جهان جشن گرفته میشود هر چند این روز که کریسمس نامیده میشود عیدی مسیحی است اما نزد مسلمانان و ایرانیان نیز بسیار گرامی است.
به گزارش پایگاه خبری گسترش ، عمران پدر «مریم مقدس» با خدای خویش نذر کرده بود که پس از تولد فرزندش او را در راه خدا آزاد کند تا به خدمت معبد مشغول شود عمران پیش از ولادت دخترش از دنیا رفت و مادر مریم، دخترش را به معبد آورد تا به کاهنان آنجا -که زکریا نیز جزء آنان بود- بسپارد. کاهنان راجع به کفالت مریم با یکدیگر گفتوگو و نزاع کردند. تا آنکه بنا را برقرعه نهادند و قرعه بنام«زکریا» افتاد.
زمانی که مریم به سن بلوغ رسید زکریا برای مریم مکانی پوشیده برپا کرد تا مریم دور از چشم دیگران در میان آن مشغول عبادت خداوند شود و غیر از زکریا کس دیگری به آنجا داخل نمیشد.
هر وقت زکریا وارد محراب مریم میشد، غذای آماده در محراب او میدید. روزی از او پرسید: ای مریم! این روزی از کجاست؟ مریم گفت: «از نزد خدایی است که بدون حساب به هرکس خواهد روزی بخشد. » (آیه ۳۷ سوره آل عمران)
اما روزی مریم از اهل خویش کناره گرفت و به مکانی در مشرق بیتالمقدس رفت و از همه خویشانش بـه کنج تنهایی محتجب و پنهان شد. در این هنگام خدای متعال «روح» را به سوی مریم فرستاد.
«روح» به صورت بشر کاملی برای مریم مجسم شد و به او گفت: «من فرستاده پروردگار تو هستم و برای بخشیدن پسری پاک که پدر ندارد، به اذن الهی به سوی تو آمدهام. آنگاه به مریم بشارت داد که به زودی از فرزندش معجزات باهرهای ظاهر میشود و خداوند او را به «روح القدس» تأیید میکند. همچنین کتاب و حکمت و تورات و انجیل به او میآموزد و او را با آیات و نشانههای آشکار به سوی بنی اسرائیل خواهد فرستاد. » روح، داستان عیسی را برای مریم گفت و سپس در او دمید. مریم مانند سایر زنـانی کـه حامله میشوند، به فرزند خود حامله شد (۱۶ تا ۲۰ مریم و ۴۰ تا ۴۴ آل عمران)
مریم چون او را درد زاییدن فرا رسید، به مکانی دور خلوت گزید و زیر شاخ درخت خرمائی رفت و از شدت غم و اندوه با خود گفت: کاش پیش از این مرده بودم و از صفحه دلها نامم فراموش شده بود. در آن حال (روح القدس یا فرزندش عیسی) او را ندا داد: «غـمگین مباش که خدا از زیر قدمات چشمه آبی جاری نمود و تنه درخت را حرکت بده تا از آن برایت رطب تازه فرو ریزد، از این رطب تناول کن و از آن چشمه بیاشام و چشم خود (به عیسی) روشن دارد. اگر از جـنس بشر کسی را دیدی (به اشاره) به او بـگو: «من برای خدا نـذر روزه سکوت کردهام و با هیچکس (تا پایان روزهام) سخن نمیگویم». (۲۲ تا ۲۶ مریم)
پس از تولد، مریم فرزند خود را برداشت و به سوی قومش بازگشت. چون قومش او را به آن حال دیدند، مشغول طعن و سرزنش او شدند و گفتند: «ای مریم عجب کار منکر و شگفتآوری کردی! ای خواهر هارون، تو نه پدری ناصالح و نه مادری بدکار داشتی (کـه تو خود چنین کاری را مرتکب شدی).
مریم پاسخ آنان را به اشاره، به طفل حواله کرد. آنها گفتند: «ما چگونه با طفل گهوارهای سخن بگوییم؟ «طفل (به امر خدا به زبان آمد) و گفت: «من بنده خاص خدایم که مرا کتاب آسمانی و شرف نبوت عطا فرموده، هرکجا که باشم مرا مبارک (مایه رحمت الهی) گردانیده و تا زندهام به نماز و زکات سفارش نموده و همچنین به «نیکوکاری با مادر» توصیه فـرموده و مرا ستمکار و شقی نگردانیده است. روز ولادت و مرگ و همچنین روزی که برانگیخته شوم، سلام و درود حق بر من است» (۲۷ تا ۳۳ مریم)
گفتنی است؛ پس از رسمیت یافتن دین مسیح در ۴۰۰ سال بعد بود که روزی را به عنوان زادروز او تعیین کردند و در تعیین آن از یلدای ایرانی یا آیین مهر یا میتراییسم بهره یا وام گرفتند. با این حال، در قرآن مجید اشارهای به زمان تولد مسیح نشده هرچند ۳۵ بار واژه عیسی یا مسیح آمده است. جالب این که در هر ۳۵ بار که نام «عیسی» آمده به صورت «عیسی بن مریم» است.
دیدگاهها
ارسال نظر