بحران پنگوئنی

علی نعیمی

صبح پیش از آنکه بخواهم از خانه بیرون بیایم مطلبی را در تلگرام دیدم که روش درست راه رفتن در روزهای برفی را بیان کرده بود؛ مدلی شبیه آنچه پنگوئن‌ها در قطب شمال حرکت می‌کنند. با همان شیوه راه رفتن از خانه بیرون آمدم و در گیرودار چگونه راه رفتن بودم که خدایی نکرده برف زیبای زمستانی بعد از ۱۰ سال ضربه فنی‌مان نکند که یکباره پیامی از سوی شهردار تهران خطاب به دانش‌آموزان عزیز در شبکه‌های اجتماعی دست به‌دست شد با این مضمون که چه نشسته‌اید که مدیریت بحران کشور نیازمند کمک‌های شما عزیزان برای برف‌روبی از شاخه‌های درختان است! در شرایطی که هیچ مسئولی حتی هشدارهای هواشناسی مبنی بر ورود سامانه جدید بارشی به کشور و پایتخت را جدی نگرفت و تنها راه‌حل مدیریت بحران را به روال تمامی بحران‌های پیشین از آلودگی هوا تا زلزله و ریزگرد در تعطیلی مدرسه‌ها و اداره‌ها می‌دانند و در سطح شهر حتی خبری از سطل‌های شن و ماسه برای ریختن روی آسفالت خیابان‌ها نیست و شبکه حمل‌ونقل عمومی به حالت نیمه‌تعطیل درآمده و اگر لطف و انسان‌دوستی برخی از همشهری‌ها نبود شاید هیچ‌گاه به هیچ یک از مقصدهایمان نمی‌رسیدیم! تنها راه لذت بردن از آشتی رحمت الهی
بعد از نزدیک ۱۰ سال از آخرین سپید رویی تهران با ما، روی آوردن به شیوه‌های حیات طبیعی برای ادامه بقا است. راه‌رفتن‌های پنگوئنی برای عبور از بحران‌های پنگوئنی!