نقد کنید، عذرخواهی نه!

علی نعیمی

در تمام سال‌هایی که به‌عنوان خبرنگار یا منتقد در جلسه‌های نقد و بررسی یا نشست‌های خبری شرکت کردم روز گذشته برای نخستین بار از حرف‌های یک خبرنگار در نشست خبری دبیر جشنواره فیلم فجر حیرت کردم. خبرنگاری با لرز در صدا پشت تریبون قرار گرفت و پیش از آنکه پرسش خود را با دبیر جشنواره فیلم فجر مطرح کند، گفت: «آقای داروغه‌زاده اگر در این مدت شما را نقد کردیم، عذرخواهی می‌کنم! » آنقدر این جمله عجیب بود که حتی ابراهیم داروغه‌زاده، دبیر جوان جشنواره فیلم فجر نیز از صحبت این جوان خبرنگار جا خورد. مجموعه‌ای از تناقض‌ها بود. عذرخواهی به خاطر نقد؟ مگر چنین چیزی شدنی است؟ چطور یک خبرنگار که ذاتش پرسشگری و نقد کردن است، اینطور در مقابل یک مدیر دولتی لب به عذرخواهی باز می‌کند. آن هم نه به‌دلیل فحش و دعوای احتمالی که به‌دلیل نقد! کاری به نیت حرف این خبرنگار که پیش از این نیز او را در هیچ یک از جمع‌های خبری سینمایی ندیده بودم؛ ندارم اما اینکه ساحت خبر به چنین ادبیاتی آلوده شود دیگر نه هیچ خبرنگاری جرات قلم گرفتن در دست را خواهد داشت و نه باید واحدهای نقد در دانشگاه‌ها تدریس شود. یک حساب دو دو تا چهار تا است. عافیت‌طلبی در برخی
مناسبات رفتاری در سطوح برخی مدیران باعث شده رسانه که در تعریف کلیت نظام حکومتی به‌عنوان رکن سوم مثلث دموکراسی دیده می‌شود در عمل با تعریف اولیه خود نیز در تناقض باشد. هرقدر تریبون‌های ما به عذرخواهی خبرنگار به‌دلیل نقد آلوده شود شکاف بین اضلاع این مثلث بیشتر می‌شود. نقد کنید، عذرخواهی نه!