یک قدم مانده به سیمرغ

پیش از شروع تیتراژ فیلم بال می‌زند و بالا می‌رود تا جایی در صفحه نمایش آرام بگیرد و بعد نوبت به ناصر طهماسبی می‌رسد که با آن صدای دلنشین تکرار کند: «سی و ششمین دوره جشنواره فیلم فجر»؛ از همان لحظه است که چشم‌ها به سیمرغ بلورین خیره می‌ماند تا ۱۰ روز مانند برق و باد بگذرد و درنهایت سیمرغ با کسانی که رای آورده‌اند، به خانه برود.

به گزارش پایگاه خبری گسترش، روزنامه صمت نوشت: مسعود نجفی، مدیر روابط عمومی جشنواره چند روز پیش خبر داده بود اسامی نامزدهای مسابقه سی‌وششمین جشنواره فیلم فجر روز ۲۱ بهمن پس از اکران آخرین فیلم در پردیس ملت منتشر خواهد شد، به‌همین دلیل در آخرین روز سی‌وششمین جشنواره فیلم فجر همه‌چیز در پردیس گالری ملت در تب و تاب انتشار فهرست نامزدها گذشت. همه‌جا حرف از بازیگر، کارگردان و فیلم‌هایی بود که لایق دریافت سیمرغ بودند. فیلم‌ها یک بار دیگر مرور شدند. سکانس‌ها یک بار دیگر روی پرده ذهن کنار هم ردیف می‌شد و هرکس از بازی خوب بازیگر موردعلاقه‌اش حرف می‌زد. سلیقه است دیگر؛ هر کسی یک جنس خاص سوژه سینمایی را می‌پسندد و به سوژه دیگری نقد دارد. یکی قصه جنگ را دوست دارد و دیگری خاطره‌انگیزهای دهه ۶۰ را می‌پسندد. یکی جذب قاب‌های زیبای یک فیلم می‌شود و دیگری از تماشای یک بازی خوب به وجد می‌آید. به‌هرحال شاید خیلی وقت‌ها در عمر ۳۶ ساله جشنواره فیلم فجر نامزدهای مورد نظر هر کدام از ما موفق نشده‌اند سیمرغ را با خود به خانه ببرند. این اما همه ماجرا نیست. تمام قصه جشنواره خاطره‌ای است که می‌ماند و تصویر خوبی که از فیلم‌ها در یاد ما
جا خوش می‌کند. پایان یک زن «فرهاد تصمیم گرفت برای مهاجرت به ترکیه سفر کند اما به‌دلیل گرفتاری‌هایی که برایش پیش می‌آید نه تنها مهاجرت، بلکه بازگشت او به ایران هم در هاله‌ای از ابهام قرار می‌گیرد.» این خلاصه داستان فیلم «کار کثیف» است؛ نمایشی که مانند تمام فیلم‌های دیگری که در این دوره از جشنواره دیده شد، موافقان و مخالفانی داشت. عده‌ای سوژه فیلم را تازه خواندند و عده‌ای دیگر تماشای این فیلم را اتلاف وقت نامیدند. بعضی‌ها روند قصه را پسندیدند و نوشتند مشکل اصلی پایان‌بندی ناقصی بود که کار را خراب کرده بود، بعضی دیگر نوشتند: «تماشای فیلم کار کثیف در پایان جشنواره مانند کشتن غول مرحله پایانی بازی‌های رایانه‌ای بود.» خسرو معصومی در نشست خبری فیلم گفت: امیدوارم آقای روحانی با دیدن این فیلم عذاب وجدان بگیرد. برخی از حاضران به افتخار این حرف کف مرتبی زدند و برخی دیگر گفتند: «تورو خدا سینما را دیگر سیاسی نکنید.» به هرحال کار «کار کثیف» هم با عکس یادگاری سازندگان فیلم تمام شد و نوبت به زنانی رسید که بار جنگ را به دوش می‌کشند اما دیده نمی‌شوند. رضا فرهمند، کارگردان «زنانی با گوشواره‌های باروتی»
درباره فیلمی که ساخت، گفت: فیلم درباره یک روزنامه‌نگار زن است که در متن جنگ و در منطقه‌ای از عراق حضور دارد که درگیر جنگ با داعش است. در این مستند از دریچه نگاه این زن با بخشی از جنگ با داعش روبه‌رو می‌شویم که هیچ‌وقت با آن روبه‌رو نبوده‌ایم. با همه حرف و نقدهای مثبت و منفی، دختری که گوشواره‌های باروتی داشت نقطه پایانی بر نمایش‌های سی‌وششمین دوره جشنواره فیلم فجر گذاشت و اهالی رسانه چشم انتظار اعلام نامزدهای جشنواره ماندند. نامزدهای طلایه‌دار هیات داوران شسته و رفته کنار هم در جایی که از پیش برای آنها تعیین شده بود، نشستند. مسعود نجفی حرف‌هایش را با خیرمقدم به آنها آغاز کرد و از اهالی رسانه، عکاسان، تصویربرداران و همچنین محمود گبرلو بابت اداره نشست‌ها تشکر کرد و به‌دلیل تمام کاستی‌هایی که چندین روز نخست خیلی به چشم می‌آمد و کم‌کم رنگ عادت گرفت، عذرخواهی کرد. هر قدر زمان اعلام نامزدها نزدیک‌تر می‌شد، نفس‌ها بیشتر به شماره می‌افتاد و صدای تپش قلب‌ها واضح‌تر به گوش می‌رسید. این نخستین باری بود که هیات داوران میان اصحاب رسانه می‌نشستند و اسامی نامزدها را می‌خواندند. همین کافی بود که همه‌چیز با
چاشنی هیجان یک اتفاق تازه پیش برود. انگار اهالی رسانه و تمام دست‌اندرکارانی که ۱۰ روز با تولد این فیلم‌ها زندگی کرده بودند، حالا خبر قد کشیدن‌شان را می‌شنیدند و گام به گام در رشد و پیروزی‌شان شریک شده‌اند. سرانجام صداها یکی پس از دیگری پشت میکروفن صاف و اسامی نامزدها اعلام شد؛ «تنگه ابوقریب» و «مغزهای کوچک زنگ‌زده» با ۱۱ نامزدی در صدر قرار گرفتند. سهم «بمب؛ یک عاشقانه» و «دارکوب» ۱۰ شد، «به وقت شام»، «سرو زیر آب» و «عرق سرد» ۸ نامزدی را از آن خود کردند، «کامیون» و «شعله‌ور» در ۶ مورد نامزد شدند و در نهایت «چهارراه استانبول» و «سوء تفاهم» با نامزد شدن در ۵ بخش رتبه پنجم صدرنشین‌ها را به‌دست آوردند. با اعلام نامزدها همه‌چیز تا حدی شفاف‌تر شد. با اینکه تا لحظه‌ای که تکلیف نامزدها معلوم نشود هنوز همه‌چیز در بیم و امید پیش می‌رود اما دست‌کم حالا عوامل هر فیلمی می‌دانند در چند زمینه موردپسند داوران قرار گرفته‌اند. فرشته طائرپور در پایان نشست اعلام نامزدها در واکنش به نظر اهالی رسانه درباره نامزد نشدن بعضی از هنرمندان گفت: «شما از نامزدهای ما باخبر شدید و ما از آرای شما. این انتخاب‌هایی از بین آثار امسال بود و
امیدواریم سال خوبی برای سینمای ایران باشد. ما قرار نیست هم‌رای باشیم اما قرار است به آرای یکدیگر احترام بگذاریم.» با این اتفاق‌ها آخرین روز سی‌وششمین جشنواره فیلم فجر هم تمام شد و اهالی رسانه در حالی‌که نظرات‌شان درباره نامزدهای اعلام شده را با هم مرور می‌کردند، محوطه پردیس گالری ملت را ترک کردند. باشد که جشنواره امسال هم با همه نقاط مثبت و منفی و تجربه جدیدی که داشت، خاطره خوبی در ذهن همه دوستداران سینما باقی گذاشته باشد.

نظر شما درباره این مطلب؟

قرار دادن دیدگاه

امتیاز مطلب: ۵ از ۵ (۱ رأی)

دیدگاه‌ها

ارسال نظر