تلاش جهانی در راستای تحقیق و توسعه واکسن در پاسخ به همه گیری کرونا از نظر مقیاس و سرعت بیسابقه است و تعداد زیادی از سازندگان واکسن، برنامه هایی برای شروع آزمایش واکسن در انسان اعلام کردند.
گسترش نیوز: مقالهای به منظور بررسی چشمانداز تهیه واکسن کرونا ارائه شده است. در این مقاله آمده است توالی ژنتیکی SARS-CoV-۲، کروناویروس که باعث COVID-۱۹ میشود در ۱۱ ژانویه ۲۰۲۰ منتشر شد و باعث ترغیب فعالیتهای جهانی گسترده به منظور تحقیق و توسعه برای تولید واکسن در برابر این بیماری شد. میزان تأثیر پاندمی COVID-۱۹ بر عوامل انسان دوستانه و اقتصادی، سبب ارزیابی فناوری نسل بعدی تولید واکسن برای سرعت بخشیدن به این امر شده است. نخستین کاندید واکسن COVID-۱۹ در ۱۶ مارس ۲۰۲۰ وارد آزمایش بالینی شد. گروههای متفاوتی از جمله global health authorities و CEPI و vaccine developers برای حمایت از تولید واکسن همکاری میکنند. برای تسهیل این تلاش، مرور کلی بر چشمانداز جهانی فعالیت در زمینه واکسن COVID ۱۹ انجام شده است. در ۸ آوریل ۲۰۲۰ تحقیق و توسعه واکسن COVID-۱۹ شامل ۱۱۵ کاندید واکسن بود که از این میان ۷۸ واکسن به عنوان واکسن فعال تأیید شدند اما ۳۷ مورد تأیید نشدند. از ۷۸ پروژه فعال تأیید شده، ۷۳ مورد در مرحله پیش بالینی و بررسی هستند. واکسنهای پیشرفته تر به مرحله بالینی وارد شدند که شامل موارد زیر است:
mRNA-۱۲۷۳ from Moderna Ad۵-nCoV from CanSino Biologicals INO-۴۸۰۰ from Inovio LV-SMENP-DC pathogen-specific aAPC from Shenzhen Geno-Immune Medical Institute تعداد زیادی از سازندگان واکسن، برنامه هایی برای شروع آزمایش واکسن در انسان در سال ۲۰۲۰ اعلام کردهاند. طیف وسیعی از فناوریها برای تولید واکسن COVID-۱۹ ارزیابی شدهاند از جمله، اسیدنوکلئیک (DNA و RNA) پارتیکلهای شبیه ویروس، پپتید، viral vector یا (replicating and non-replicating)، پروتئین نوترکیب، ویروس زنده ضعیف شده و ویروس غیرفعال شده. بسیاری از این روشها درحالحاضر مبنای واکسنهای دارای مجوز نیستند اما تجربه در زمینه هایی مانند اونکولوژی، سازندگان را ترغیب کرده تا از رویکردهای نسل بعدی برای افزایش سرعت، توسعه و تولید، بهرهبرداری کنند. قابل درک است که برخی از بسترهای واکسن، ممکن است برای زیرگروههای خاصی از جمعیت (مانند سالمندان، کودکان، خانمهای باردار و بیماران با اختلال سیستم ایمنی) مناسب تر باشد. با توجه به فعالیت شرکت ها، سیستمهای تولید واکسن مبتنی بر DNA یا mRNA انعطافپذیری بالایی از نظر دستکاری آنتی ژن و سرعت دارند. در واقع Moderna آزمایش
بالینی واکسن مبتنی بر mRNAخود (mRNA-۱۲۷۳) را فقط ۲ ماه پس از شناسایی توالی آغاز کرد. واکسنهای مبتنی بر viral vectors سطح بالایی از بیان پروتئین و پایداری طولانی مدت را نشان داده و پاسخ ایمنی قوی ایجاد میکنند. همچنین واکسنهای مجازی بر پایه پروتئینهای نوترکیب برای سایر بیماریها وجود دارند، بنابراین واکسنهای کاندید از این دست میتوانند از ظرفیت تولید موجود، در مقیاس بزرگ استفاده کنند. برای بعضی از بسترها، «ادجوانت ها» میتوانند ایمونوژنیسیتی را افزایش داده و و دوزهای پایینتری را viable کنند، در نتیجه واکسیناسیون بیشتر افراد، بدون ایجاد خطر، امکانپذیر میشود. تاکنون حداقل ۱۰ سازنده، برنامه هایی را برای تولید واکسنهای «ادجوانت» علیه COVID-۱۹ اعلام کردهاند و سازندگان واکسن Dynavax و Seqirus و GlaxoSmithKine متعهد شدهاند «ادجوانت های» تأیید شده (به ترتیب AS۰۳ و MF۵۹ و CpG ۱۰۱۸) را تولید کرده و برای استفاده با سایر واکسنهای کووید ۱۹ تولید شده، در دسترس قرار دهند. اطلاعات عمومی در مورد آنتی ژن (های) ویژه SARS-CoV-۲ مورد استفاده در زمینه تولید واکسن محدود است. بیشتر واکسنهای کاندید شده که اطلاعاتشان در
دسترس است، با هدف القای خنثی کردن آنتی بادیها در برابر پروتئین (spike (S ویروسی عمل کرده و از جذب از طریق گیرنده ACE۲ انسانی، جلوگیری میکنند. با این حال، هنوز مشخص نیست، چگونه اشکال مختلف و/ یا انواع پروتئین S مورد استفاده در واکسنهای کاندید شده به یکدیگر یا اپیدمیولوژی ژنومی بیماری مربوط میشود. تجربه تولید واکسن SARS نشان دهنده ظرفیت اثرات تقویت ایمنی آنتی ژنهای مختلف است که موضوعی مورد بحث بوده و میتواند به توسعه واکسن، مرتبط باشد. مشخصات سازندگان واکسن از بین واکسنهای فعال تأیید شده، ۵۶ مورد (۷۲ درصد) توسط سازندگان خصوصی/ صنعت ساخته شدهاند و ۲۲ مورد باقی مانده (۲۸ درصد) توسط مدیران دانشگاهی، بخش دولتی و سایر سازمانهای غیر انتفاعی اداره میشوند. اگرچه تعدادی از سازندگان بزرگِ چند ملیتیِ واکسن (مانند Pfizer و Sanofi و Janssen و GlaxoSmithKine) درگیر ساخت واکسن کووید ۱۹ شده اند، بسیاری از سازندگان اصلی، کوچک بوده و/یا سازندگان با مقیاس بزرگ اما بیتجربه هستند. بنابراین، حصول اطمینان از هماهنگی تولید واکسن و توانایی و ظرفیت تأمین واضح تقاضا، مهم خواهد بود. سازندگان اصلی واکسن فعال
COVID-۱۹ در ۱۹ کشور توزیع شدهاند که در مجموع بیش از سه چهارم جمعیت جهانی را تشکیل میدهند. با این حال، درحالحاضر هیچ اطلاعاتی در مورد فعالیت واکسن در افریقا یا امریکای لاتین وجود ندارد، اگرچه ظرفیت تولید واکسن و چارچوبهای نظارتی در این مناطق وجود دارد. اپیدمیولوژی COVID-۱۹ ممکن است از نظر جغرافیایی متفاوت باشد و این احتمال وجود دارد که کنترل مؤثر پاندمی به هماهنگی و درگیری بیشتری در نیمکره جنوبی برای تحقیقات و توسعه واکسن نیاز داشته باشد. چشمانداز تلاش جهانی در راستای تحقیق و توسعه واکسن در پاسخ به بیماری همه گیر COVID-۱۹ از نظر مقیاس و سرعت بیسابقه است. با توجه به ضرورت سرعت، واکسن میتواند در اوایل سال ۲۰۲۱ تحت استفاده اضطراری یا پروتکلهای مشابه، موجود باشد. این نشان دهنده یک تغییر اساسی در مسیر توسعه واکسن سنتی است که به طور متوسط بیش از ۱۰ سال طول میکشد. حتی در مقایسه با بازه زمانی ۵ ساله شتاب برای تولید نخستین واکسن ابولا، برای ساخت واکسن جدید مراحل توسعه موازی و سازگار، فرآیندهای نظارتی نوآورانه و ارزیابی ظرفیت تولید، ضروری خواهد بود. به منظور ارزیابی اثربخشی واکسن، مدلهای
ویژه حیوانات COVID-۱۹ از جمله موشهای ACE۲-transgenic، همسترها و پستانداران غیر انسانی، تهیه شدهاند. درحالحاضر هماهنگی و همکاری بینالمللی قدرتمندی بین سازندگان واکسن، تنظیمکننده ها، سیاستگذاران، سرمایه گذاران، نهادهای بهداشت عمومی و دولتها لازم خواهد بود تا اطمینان حاصل شود که واکسنهای نویدبخش مراحل آخر ( promising late-stage vaccine) میتوانند در مقادیر کافی تولید شده و به طور عادلانه در کلیه مناطق آسیب دیده به ویژه مناطق با منابع حداقل توزیع شود.
منبع: مهر




دیدگاهها
ارسال نظر