نگرانی‌هایی که از اساس بی‌مورد است

محمد اسمی / عضو کمیسیون اینترنت سازمان نظام صنفی رایانه‌ای کشور

یک دهه پیش سخن از اجرای یک طرح کلان زیرساختی به نام شبکه ملی اطلاعات یا همان اینترنت ملی به میان آمد و همزمان شایعه‌هایی درباره چگونگی اجرای آن دهان به دهان چرخید.

در این شایعه‌ها مدام به این نکته اشاره می‌شد که اینترنت ملی قرار است اینترنت داخلی را از بین‌المللی جدا کند و همین تعریف‌های نادرست باعث شد تا بسیاری از مردم ضمن مخالفت با این طرح، از آن به عنوان طرحی محدودیت‌زا یاد کنند.

حال آنکه برخلاف باورهای موجود درباره شبکه ملی اطلاعات، این شبکه نه تنها در بحث دسترسی مشکلی ایجاد نخواهد کرد، بلکه با توسعه زیرساخت‌ها و ایجاد پهنای باند داخلی به افزایش سرعت ارتباطات نیز کمک می‌کند. به این ترتیب کاربران می‌توانند در بازدید از سایت‌هایی با میزبان داخلی رابط کاربری بهتری را تجربه کنند.

علاوه بر این در بحث دسترسی به اینترنت بین‌المللی هم محدودیتی وجود نخواهد داشت، چرا که با افزایش گذرگاه‌های انتقال به شبکه اینترنت بین‌المللی از یک گذرگاه به ۴ گذرگاه، باز هم سرعت دسترسی افزایش خواهد یافت.

برای توسعه این شبکه جلسه‌های کارشناسی بسیاری با حضور مسئولان دولتی و خصوصی برگزار و تمامی جوانب کار سنجیده شده است. حالا به جرات می‌توان گفت این شبکه ضرورتی برای گذر از وضعیت فعلی و رسیدن به وضعیتی استاندارد در حوزه ارتباطات بر بستر پهن باند است.

البته با اجرای فاز دوم شبکه ملی اطلاعات تغییرات دسترسی به اینترنت هم از نظر کیفی و هم از نظر کمی برای کاربران کاملا محسوس شد و اگر امروز مردم در دسترسی به سایت‌های داخلی یا خارجی سرعت بیشتری را تجربه می‌کنند، همه از برکات شبکه ملی اطلاعات است.

البته این نکته نیز لازم به ذکر است که اجرای طرح شبکه ملی اطلاعات تنها به ایران محدود نمی‌شود. مطالعات نشان می‌دهد این پروژه تاکنون در تمام کشورهای پیشرفته دنیا از جمله کره‌جنوبی و امریکا به نام «پروژه ملی دسترسی پهن باند» اجرا شده و تجربه‌های مثبتی را برای آنان به همراه آورده است؛ نتایجی که می‌تواند در ایران نیز به وقوع بپیوندد و علاوه بر توسعه کسب و کارهای مبتنی بر اینترنت، دستاوردهای اقتصادی زیادی را به ارمغان بیاورد.