رویداد نمایشگاه با هدف نمایش کالاها و معرفی خدمات در یک حوزه برگزار میشود. مذاکرات تجاری، شناخت و دستیابی به بازارهای جدید، آشنایی و دریافت اطلاعات رقبا، ارائه آخرین پیشرفتهای فنی، مدلهای کسبوکار و خدماترسانی، ارائه آخرین دستیافتههای علمی و پژوهشی از دستاوردهای حضور در نمایشگاه بهشمار میروند.
اما نمایشگاه، خود یک بستر رقابتی است که تولیدکنندگان، صاحبان صنایع، ارائهکنندگان خدمات و بهطور کلی کنشگران یک حوزه اقتصادی، تولیدی و صنعتی را به تحرک و پویایی وا میدارد و فضای رقابتی، کسبوکار را رونق میدهد، افزایش میزان تولید و کیفیت محصولات و خدمات را به دنبال دارد و بدین ترتیب شاخصهای رشد اقتصادی را بهبود میبخشد.
اما نمایشگاه برای کشور ما، ایران، که با رویکرد خودبنیان مسیر توسعه را میپیماید، یک موقعیت ویژه بهشمار میآید. سالهاست کشورهای توسعهیافته بر پایه یک توافق جمعی از انتقال فناوری و دستیافتههای پیشرفته به کشورهای در حال توسعه و جهان سوم خودداری میکنند. یک تقسیم کار جهانی بر پایه اصول سرمایهداری بینالمللی که سرمایه و مدیریت را در اختیار قطبهای پیشرفته قرار میدهد و در سطح پایینتر تولید کالا و ارائه خدمات را به کشورهای در حال توسعه واگذار میکند و دست آخر کشورهای توسعه نیافته یا به اصطلاح جهان سوم فقط به تولید مواد اولیه میپردازند.
با این رویکرد کشورهای توسعهیافته از عرضه و نمایش فناوریهای نوین در کشورهای در حال توسعه خودداری میکنند، اما این کشورها معمولا پیشرفتهترین دستاوردهای خود را در نمایشگاههای بینالمللی بزرگ به رخ کشورهای همتراز خود میکشند و بدین ترتیب نمایشگاه یک فرصت استثنایی برای کشورهای در حال توسعه فراهم میکند که با ایدههای نوین و فناوریهای پیشرفته آشنا شوند.
بدین ترتیب نمایشگاه میتواند بستری فراهم کند تا ایدههای نو و خلاقانه که شالوده اقتصاد دانشبنیان است در فرصت نمایشگاه به چشم آیند و در یک فرآیند تعریف شده پرورش یابند، سپس بومیسازی شده و در چارچوب اقتصاد دانشبنیان شکوفا شوند.
یکی از کاستیهای برجسته اقتصاد دانشبنیان در ایران بازاریابی برای شرکتهای دانشبنیان است، این ضعف عمده، رشد و توسعه این بخش را با کُندی و دشواری همراه کرده است.
بسیاری از شرکتهای دانشبنیان مجموعههای خصوصی نوپایی هستند که روی یک یا چند طرح یا محصول خاص متمرکز شدهاند.
این شرکتها از نیروها، واحدها و البته بودجه محدودی برخوردارند، بنابراین در حوزه بازاریابی و جذب مخاطب با بحران روبهرو هستند، بحرانی که از ضعف منابع مالی، کمبود دانش تخصصی و نداشتن نیروهای حرفهای بازاریابی سرچشمه گرفته است.
بنابراین کمبود منابع مالی برای بازاریابی از یک سو و نیاز به بازاریابی برای جذب منابع مالی از سوی دیگر یک چالش دوگانه در این بخش پدید آورده است، برای خروج از این پارادوکس حضور نمایشگاهی یک راهکار است، این راهکار زمانی راهگشاست که با برنامه و سنجیده باشد.
در این زمینه شرکتهای دانشبنیان میتوانند از تسهیلات حمایتی و امکانات ویژه «دفتر تجاریسازی فناوری» از زیرمجموعههای معاونت علمی و فناوری ریاستجمهوری و همچنین «کریدور توسعه صادرات و تبادل فناوری» بهرهمند شوند.
حضور متمرکز شرکتهای دانشبنیان در قالب یک پاویون در نمایشگاههای هدف، نهتنها هزینهها را کاهش میدهد، بلکه باعث برجسته شدن و جلب توجه بازدیدکنندگان میشود.
مسعود صادقی – کارشناس نمایشگاهی



دیدگاهها
ارسال نظر