ثمن رحیمیراد / روزنامهنگار
۷ ماه است که ترامپ بر مسند ریاستجمهوری ایالات متحده امریکا نشسته و دارد یکی یکی آنچه را با هدف توسعه اقتصادی امریکا وعده کرده بود عملی میکند. در زمینه معدن و صنایع معدنی قول داده بود معادن بسته شده به ویژه زغال سنگ آغاز به کار کنند. حالا هم که دارد از توافق آب و هوایی پاریس خارج میشود تا دست معدنیها را برای فعالیت بازتر کند؛ معدنیهای امریکا هم که در روزگار اوباما مجبور بودند به سود سیاستهای زیستمحیطی عقبنشینی کنند حالا دارند در عرصههای گوناگون جولان میدهند. اگر اوضاع همین طور پیش برود آسیبهای محیطزیستی برآمده از استخراج مواد معدنی گوناگون دمار از روزگار طبیعت سیاره درمیآورد و آنچه امروز گرمایش جهانی نام گرفته و دغدغه جهان شده بیش از پیش به جان زمین آسیب میزند. دستکم تا ۴ سال آینده که اوضاع بر همین منوال است و توسعه اقتصادی ایالات متحده امریکا قرار است به نرخ آلودگی کره زمین تمام شود. در این بین مانند سایر عرصههای غیراقتصادی باز هم نمیتوان روی انعطاف ترامپ حساب باز کرد؛ پیشتر درباره آسیبهای انسانی برآمده از فعالیتهای شرکتهای معدنکار امریکایی در افریقا گفتیم و اینکه این گونه مسائل برای
رئیسجمهور منتخب حزب جمهوریخواه محل اعتنا نیست و در چنین روزهایی از سازمانهای بشردوستانه انتظار میرود بیش از پیش وارد عمل شوند و تلاش بیشتری برای حمایت از حقوق انسانی کنند. حالا نیز با سیاستهایی که در دستور کار دولت ۵۸ام امریکاست نیاز به حمایت از آب و هوای سیاره بیش از پیش احساس میشود؛ این را امریکاییهای مخالف سیاستهای ترامپ در داخل این کشور نیز درک میکنند که در مخالفت با او به اعتراضهای خیابانی دست زدهاند. با این حال در حمایت از این اقدامات با هدف تامین سلامت سیاره برای ساکنان امروز زمین و همچنین نسلهای آینده نیاز به پشتیبانی از چنین اعتراضهایی در سایر جوامع و دریافت حمایت از سوی سازمانهای بینالمللی بیش از پیش احساس میشود.



دیدگاهها
ارسال نظر