برچسب: مازوت سوزی

ریشه آلودگی و بحران انرژی رسماً مشخص شد

همایون سامیح نجف‌آبادی، عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس، با انتقاد از تداوم آلودگی هوا و مازوت‌سوزی در کشور تأکید کرد که کمبود گاز ریشه اصلی بحران انرژی است. او هشدار داد که بی‌برنامگی دولت‌ها در تقویت زیرساخت‌ها، مشکلاتی چون کمبود برق در تابستان و کمبود گاز در زمستان را به بحران‌های جدی اقتصادی و زیست‌محیطی تبدیل کرده است.

اسلحه دولت برای شرایط اضطرار پُر شد

رئیس ملی اقلیم از ذخیره سوخت اضطراری خبر داد، اما تأکید کرد: قانون هوای پاک در سایه «ترک فعل‌ها» مانده و برای جلوگیری از تبدیل شدن هوای کلان‌شهرها به جهنم، باید سالانه ۲ میلیون فرسوده اسقاط شود؛ در غیر این صورت تا ۱۴۱۰ فاجعه رخ می‌دهد.

دولت پزشکیان شاهکار کرد ؛ زمستان ایران نجات پیدا کرد

بنا بر اعلام معاون اجرائی رئیس جمهور امسال گازوئیل تقریباً به میزان سه‌برابر سال قبل ذخیره شده است و امیدواریم با این حجم ذخیره، هم در تأمین انرژی در فصل سرد سال و هم در کاهش آلودگی هوای ناشی از مازوت‌سوزی، موفقیت بیشتری داشته باشیم.

کمبود برق دولت را به چالش کشاند | این بحران حل شدنی است؟

برای جبران ناترازی انرژی، دولت ابتدا سیاست قطع برق صنایع و سپس محدودسازی مصرف خانگی را در دستور کار قرار داد. اما به‌منظور کاهش فشار بر خانوارها و جلوگیری از قطعی برق گسترده در مناطق مسکونی، تصمیم به استفاده از سوخت جایگزین، یعنی مازوت، گرفت. این اقدام موقت، هرچند از قطعی برق منازل جلوگیری کرد، اما تبعات زیست‌محیطی سنگینی به همراه داشت. سوزاندن مازوت در نیروگاه‌ها باعث افزایش شدید آلاینده‌ها در هوا و تشدید بحران آلودگی شد. افزایش آلودگی هوا و پیامدهای آن، مانند کاهش کیفیت تنفس و افزایش بیماری‌های تنفسی، دولت را مجبور به توقف استفاده از مازوت کرد. با این حال، این تصمیم به معنای بازگشت به خاموشی‌های گسترده و تشدید فشار بر بخش خانگی و صنعتی بود.

قطعی برق کابوس معادن ایران شد | با استخراج خداحافظی کنیم؟

ایران با داشتن دومین ذخایر گاز و بزرگ‌ترین منابع نفتی زیرزمینی، همچنان با مشکلات انرژی برای فعالان معدنی مواجه است. در حال حاضر، شرکت نورد گرم سمنان با کمبود سوخت برای ژنراتورهای خود روبه‌رو است. به همین دلیل، برای تأمین نیاز خود، مجبور به قرض گرفتن لیفتراک از خارج یا گرفتن گازوئیل از همسایگان شده‌ایم. در نهایت، کار خود را ادامه می‌دهیم، اما سوال اینجاست که به عنوان تولیدکننده، تا کی باید چنین ضررهایی را تحمل کنم؟