با وجود بارشهای پراکنده، بحران آب در ایران نه تنها فروکش نکرده، بلکه عمیقتر نیز شده است. آمارهای تکاندهنده از کاهش ۱۷ درصدی ورودی آب به سدها و افت ۲۲ درصدی ذخایر، زنگ خطر را به صدا درآورده و وضعیت "فوق بحرانی" تهران، هشداری جدی برای کل کشور است که نشان میدهد مدیریت نادرست گذشته، امروز به یک فاجعه ملی تبدیل شده است.
پایتخت در نفسهای آخر؛ ۷۵ روز خشکسالی تهران را لبه پرتگاه بحران آب قرار داد. با گذشت بیش از دو ماه از فصل پاییز، نه تنها اثری از بارش نیست، بلکه ذخایر سدها نیز به حدی بحرانی رسیده که مسئولان از وضعیت «مخاطرهآمیز» و استفاده از آب مرده برای تأمین شرب شهروندان خبر میدهند.
با گذشت چند ماه از سال آبی جدید (مهر تا دی ۱۴۰۴)، ورودی آب به سدهای کشور ۱۷٪ کاهش یافته و ذخایر کل به سطح نگرانکننده ۳۴٪ رسیده است. این کاهش ۲۲ درصدی نسبت به سال گذشته، در کنار رهاسازی ۲۵ درصدی کمتر، زنگ خطر جدی برای تأمین آب شرب و کشاورزی ماههای آتی را به صدا درآورده است؛ مدیریت منابع آبی در آستانه یک چالش بزرگ قرار دارد.
کاهش ۸۳ درصدی بارشها در پاییز ۱۴۰۴، ۲۰ استان را خشک و سدهای کلیدی تهران و گیلان را تا مرز نابودی کامل پیش برد.
رئیس دانشکده مهندسی عمران، آب و محیط زیست دانشگاه شهید عباسپور هشدار داد: ایران در آستانه «قرن خشکی» قرار دارد و با کاهش ۲۵ درصدی بارشها تا پایان قرن، بخش بزرگی از منابع آبی خود را از دست خواهد داد؛ بحرانی که نه چند ساله، بلکه یک قرن پایدار خواهد بود.
وضعیت سدهای کشور در هفتههای پایانی سال آبی جاری، نگرانکننده است. حجم آب ذخیره شده در پشت سدها به پایینترین حد خود رسیده؛ به طوری که هشت سد مهم و بزرگ در آستانه خشکی قرار گرفته و متأسفانه سه سد نیز به طور کامل خشک شدهاند.
سال آبی جاری در هشت ماهی که از آن گذشته به گفته کارشناسان بخش آب کشور یکی از خشک ترین سال های آبی بوده است، به گونهای که میزان بارش های آن در پایان اردیبهشت ماه ۴۰ درصد کاهش را نسبت به مدت مشابه سال گذشته به ثبت رسانده است.
وضعیت سدهای کشور به علت کاهش بارندگی ها، کاهش چشمگیری پیدا کرده است.
تغییرات اقلیمی و گرمایش جهانی از جمله پدیدههایی هستند که سالهاست شروع شدهاند که نهتنها در اینباره هزاران پژوهش خرد و کلان انجام شده و صدها مقاله در مجلات معتبر سراسر دنیا به چاپ رسیده است، بلکه همه انسانها با هر شغل و هر میزان از سواد تخصصی و با سنین مختلف آن را درک میکنند یا در حال حاضر متاثر از آثار محیطی تغییرات اقلیمی هستند.
جمع آوری آب های سطح حاصل از آب باران و تزریق آن به منابع زیرزمینی، کمک بزرگی برای عبور از بحران خشکسالی خواهد بود.
