در یک سال اخیر، برخی کشورهای حاشیه خلیج فارس، بهویژه امارات متحده عربی، بار دیگر با تکرار ادعاهای واهی درباره مالکیت جزایر ایرانی ابوموسی، تنب بزرگ و تنب کوچک، تلاش کردهاند واقعیت تاریخی و حقوقی حاکمیت کامل ایران بر این جزایر را زیر سؤال ببرند. این ادعاها در حالی مطرح میشود که اسناد بینالمللی و شواهد تاریخی، بدون استثناء، مالکیت همیشگی ایران بر این جزایر را تأیید میکنند.
جزایر جنوبی ایران، به دلیل موقعیت استراتژیک و ظرفیتهای طبیعی و اقتصادی، همواره از اهمیت ویژهای برخوردار بودهاند. ساخت مسکن در این مناطق نه تنها پاسخگوی نیازهای سکونتی ساکنان بومی است، بلکه میتواند فرصتهای اقتصادی و اشتغالزایی را نیز به همراه داشته باشد.
رئیس فراکسیون گردشگری، میراث فرهنگی و صنایع دستی مجلس شورای اسلامی از هماهنگی این فراکسیون با استاندار هرمزگان برای برگزاری همایشی جهت ارائه بستههای سرمایهگذاری در حوزه گردشگری برای جزایر تنب کوچک، تنب بزرگ و بوموسی در محل این جزایر خبر داد.
پیشینه نام این جزیره بوموسی، باباموسیبوموف و گپ سبزو بوده است اما در اسناد رسمی نام «ابوموسی» ذکر شده است.
ایران در تلاش است تا زیر ساخت های تجاری و اقتصادی جزایر سه گانه را گسترش دهد و آن ها را به پایگاه های لجستیکی و تجاری تبدیل کند. این توسعه شامل بهبود بنادر، راههای ارتباطی و زیرساختهای مرتبط با انرژی است که به تقویت تجارت خارجی ایران کمک میکند.
به گفته یک مقام وزارت راه و شهرسازی، جزیره بوموسی جزء جداییناپذیر از کشور ایران است و وزارتخانه متعهد است که در این جزیره ۱۱۰ واحد مسکونی بنا نماید.
معاون وزیر راه و شهرسازی از آغاز ساخت ۱۱۰ واحد مسکونی در جزیره ایرانی ابوموسی خبر داد.
۳ جزیره ابوموسی، تنب بزرگ و تنب کوچک یکی از موضوعات مورد مناقشات در ۵۰ سال گذشته ایران است. این جزایر موقعیت ژئوپلیتیک فوق العادهای دارند و بیشترین عمق آب در این منطقه است.
شاید بد نیست این رسانههای دولتی ترکیه نقشههای مهم تاریخی در قرن ۱۹ را مرور کنند تا متوجه شوند مالکیت ایران بر جزایر چه پیشینهای دارد.
وبسایت سازمان رادیو و تلویزیون دولتی ترکیه در گزارشی در سالروز ورود نیروهای نظامی ایران به جزایر بوموسی، تنب بزرگ و تنب کوچک، این جزایر را متعلق به امارات دانست.
