چین پشت ایران را خالی کرد / همکاری ۲۵ ساله اقتصادی بدون تعهد نظامی ؟!
با وجود گسترش روابط ایران و چین در حوزههای اقتصادی، انرژی و دیپلماسی، حمایت پکن از تهران بهصورت غیرمستقیم، حسابشده و مبتنی بر منافع راهبردی است نه پشتیبانی نظامی مستقیم.
با وجود گسترش روابط ایران و چین در حوزههای اقتصادی، انرژی و دیپلماسی، حمایت پکن از تهران بهصورت غیرمستقیم، حسابشده و مبتنی بر منافع راهبردی است نه پشتیبانی نظامی مستقیم.
خبرگزاری رویترز به نقل از خبرگزاری دولتی شینهوا گزارش کرده که چین از شهروندانش خواسته تا ایران را ترک کنند.
در حالی که یک ناو هواپیمابر آمریکا در خلیج فارس آرایشی کمسابقه به خود گرفته، دومین ناو عظیم نیز در راه است و مذاکرات تهران و واشنگتن در نقطهای حساس و تا حدودی شکننده میان تهدید و امید معلق مانده، پکن با نگرانی فزاینده تحولات را رصد میکند. چین که نزدیک به نیمی از نفت وارداتیاش از مسیر تنگه هرمز عبور میکند، اکنون بیش از هر زمان دیگری نگران است که تشدید تنشها، دسترسیاش به نفت ارزان ایران را مختل کند و امنیت انرژیاش را در برابر فشارهای آمریکا آسیبپذیر سازد.
مدیرکل بازرگانی خارجی راهآهن از برنامهریزی برای دستیابی به ۱۰ میلیون تن ترانزیت ریلی تا پایان برنامه هفتم توسعه خبر داد و گفت ایران در قلب کریدورهای مهم بینالمللی قرار دارد.
مدیرعامل منطقه ویژه اقتصادی و فرودگاه بین المللی پیام گفت: ورود محموله ریلی چین آغاز فصل تازهای در توسعه منطقه آزاد فرودگاه بینالمللی پیام و نقش آفرینی آن در زنجیره لجستیکی کشور است.
با وجود اینکه دولت چهاردهم راه بهرهگیری از فناوری چینی در ساخت مسکن اجارهای را هموار کرده، کارشناسان مسکن معتقدند مشکل اصلی نه فناوری خارجی، بلکه کمبود زمین و عدم استفاده از ظرفیتهای داخلی است؛ همان نکتهای که بارها توسط رهبر انقلاب مورد تأکید قرار گرفته است.
در سالهای اخیر، رقابت جهانی برای تسلط بر مسیرهای ترانزیتی شدت گرفته و کریدور چین–اروپا یکی از مهمترین شاهراههایی است که اقتصادهای بزرگ برای نفوذ در آن سرمایهگذاری میکنند. در این میان، شاخه جنوبی این کریدور که از آسیای مرکزی، ایران، ترکیه و سپس اروپا عبور میکند، ظرفیت ویژهای برای تبدیلشدن به یک مسیر پایدار، کوتاهتر و امنتر نسبت به مسیرهای شمالی دارد. نقشآفرینی ایران در این شاخه نهتنها یک گزینه، بلکه یک ضرورت راهبردی برای تقویت جایگاه ژئوپلیتیک و ژئواکونومیک کشور است.
ایران با موقعیت جغرافیایی ویژه خود در قلب آسیا، این ظرفیت را دارد که به هاب ترانزیتی منطقه تبدیل شود، اما دستیابی به این هدف تنها با همکاری و توافقات چندجانبه با کشورهای همسایه ممکن است. کارشناسان معتقدند بدون هماهنگی در قوانین گمرکی، زیرساختها و امنیت مسیرها، فرصتهای اقتصادی بالقوه کشور در حوزه ترانزیت بهطور کامل محقق نخواهد شد.
در سالهای اخیر، شدتیافتن بحران مسکن در ایران نشان داده است که حل این مسئله تنها با اتکا به ظرفیتهای داخلی امکانپذیر نیست و نیازمند همکاریهای راهبردی با کشورهای دوست و متحد است. تجربههای موفق بینالمللی در حوزه ساختوساز، توسعه شهری و نوسازی بافتهای فرسوده میتواند بهعنوان الگویی مؤثر برای ایران مورد استفاده قرار گیرد؛ بهویژه در شرایطی که الزامات رشد جمعیت، مهاجرت داخلی و نیاز به افزایش تولید مسکن، برنامهریزیهای کلان و همکاریهای برونمرزی را ضروری کرده است.
جاده ابریشم، بهعنوان یک شبکه مهم تجاری و ترانزیتی بینالمللی، نقش کلیدی در توسعه اقتصادی و گسترش ارتباطات بین کشورها دارد. برای ایران، این مسیر فرصتی استثنایی برای افزایش سهم خود در ترانزیت منطقهای و تقویت زیرساختهای حملونقل بهشمار میرود. توجه ویژه وزارت راه و شهرسازی به توسعه و بهینهسازی این مسیر، میتواند موجب افزایش کارایی شبکه ریلی و جادهای، کاهش هزینههای لجستیکی و ارتقای جایگاه ایران در تجارت جهانی شود.