افزایش بیش از ۴۰ درصدی بودجه آموزش عالی در لایحه ۱۴۰۵، یکی از پرصداترین تصمیمهای مالی دولت در سال آینده است؛ تصمیمی که میلیاردها تومان منابع عمومی را روانه دانشگاهها کرده و بار دیگر این پرسش ها را پیش کشیده است؛ کدام دانشگاهها بیشترین سهم را از این سفره بردهاند و آیا این جهش بودجهای میتواند آموزش عالی ایران را از مدیریت هزینهمحور به مسیر تحول علمی و فناورانه منتقل کند؟
بودجه سالانه آموزش عالی، شاخص مهمی از اولویتها و استراتژیهای کلان کشور در حوزه علم و فناوری است. بررسی دقیق لایحه بودجه ۱۴۰۵ نشان میدهد که منابع تخصیصیافته به دانشگاههای منتخب بیشتر صرف هزینههای جاری و پرداخت حقوق میشود و سهم قابل توجهی به توسعه زیرساختها و پروژههای عمرانی اختصاص نیافته است. این وضعیت، نگرانیهایی جدی درباره آینده پژوهش و نوسازی تجهیزات دانشگاهها ایجاد کرده و استقلال مالی دانشگاهها را بیش از پیش به چالش میکشد. همچنین رد کلیات لایحه بودجه توسط کمیسیون تلفیق مجلس، پیچیدگیهای تازهای به مسیر بودجه آموزش عالی افزوده است.
برخی هنوز قادر نیستند نقش آموزش و پرورش را در پیشرفت همه جانبهی کشور درک کنند. نتیجه اش هم همین میشود که به هزینههای آن به عنوان هزینههای مصرفی نگریسته میشود در حالی که عین سرمایه گذاری است.
حاجی بابایی گفت: مشکلات مربوط به صندوق های بازنشستگی کشوری ، لشکری و تامین اجتماعی را دولت و مجلس باید برطرف کنند و این مسئله به بازنشستگان ربطی ندارد.
میلیارد تومان بودجه به حوزه آموزش و پرورش استان تخصیص داده شده است. اعتقاد ما بر این است که اعتبار در آموزش و پرورش هزینه نیست، بلکه سرمایهگذاری است و فرایند سرمایه گذاری را بهبود میبخشد.
