سردار حسینی از ثبت بیش از ۳۳۶ میلیون تردد در ۱۵ روز ابتدایی طرح نوروزی ۱۴۰۵ خبر داد و اعلام کرد سهم خودروهای شخصی به ۸۴.۵ درصد رسیده است. وی با اشاره به آغاز موج بازگشت مسافران، از پیشبینی اوج ترافیک در روزهای ۱۳ و ۱۴ فروردین و آمادگی کامل پلیس برای مدیریت جادهها خبر داد.
به نظر میرسد گلایهها و مطالبات شهروندان تهرانی از دشواریهای زیست در پایتخت، بالاخره به ساختمان «خیابان بهشت» میرسد؛ اما به دلیل آنچه از آن بهعنوان «غیرشهری بودن» یک جایگاه مهم در ساختار «مدیریت شهری» یاد میشود، این صداها آنگونه که باید در اولویت تصمیمگیران قرار نمیگیرد. یافتههای نظرسنجی رسانه ما از ۱۲ عضو شورای شهر تهران درباره پرتکرارترین درخواستهای مردم در بازدیدهای محلی نشان میدهد سه چالش مزمن این کلانشهر همچنان آلودگی هوا، گرههای ترافیکی و ناکارآمدی حملونقل عمومی است.
ترافیک تهران راهحل زودبازدهی ندارد. شرایط روزبهروز بدتر میشود. همه با آن درگیرند و کسی کمترین امیدی به بهبود آن ندارد. خودروها هجوم آورده به خیابان، راهها بسته، شهروندان سرگردان و همه از این وضعیت خسته. تناقضهای سختی هم در این بین بروز میکند؛ دولت فکر میکند اگر بنزین را گران کند، تقاضای سفر با خودروی شخصی و تاکسی اینترنتی کم میشود، اما بنزین را گران میکند و ترافیک بدتر میشود.
حدود دو سال پیش، مدیریت شهری تهران بخشی از ورودیهای شرقی و غربی بزرگراه همت را با خط زرد از سایر مسیرها جدا کرد و با نصب تابلوهایی اعلام کرد که این بخشها بهزودی میزبان طرحی با عنوان HOV خواهند بود؛ طرحی که هدف آن، اختصاص مسیر ویژه به خودروهایی با بیش از یک سرنشین بود. این تصمیم از همان ابتدا با واکنشهای انتقادی روبهرو شد. منتقدان معتقد بودند که در شهری فاقد زیرساختهای سفر اشتراکی و با حملونقل عمومی ناکارآمد، چنین طرحی نهتنها کمکی به کاهش ترافیک نمیکند، بلکه رفتوآمد روزانه شهروندان را با دشواریهای بیشتری مواجه خواهد کرد.
تهران سالهاست در چرخهای معیوب از ترافیک گرفتار شده که یکی از ریشههای اصلی آن، نگاه خودرومحور در سیاستگذاری شهری است. هرچند کمبود پارکینگ بهعنوان یک مشکل روزمره برای شهروندان مطرح میشود، اما تمرکز صرف بر افزایش ظرفیت پارکینگ، در عمل به افزایش جذابیت استفاده از خودروی شخصی منجر شده و حجم تردد در معابر شهری را بالا میبرد. این رویکرد نهتنها گرهای از ترافیک باز نمیکند، بلکه فشار مضاعفی بر زیرساختهای شهری وارد میسازد.
بنا بر اعلام معاون وزیر نفت ؛ اگر پلاک آن خودرو در «گروه کاربری پلاک آزاد» تعریف شده باشد، سهمیه سوخت اول و دوم این خودروها حذف خواهد شد.»
بحران فرسودگی ناوگان حملونقل عمومی کشور با وجود وعدههای متعدد برای نوسازی همچنان ادامه دارد؛ در حالی که بیش از ۱۸ هزار کامیون با عمر بالای نیم قرن در جادههای ایران تردد میکنند، طرحهای حمایتی از جمله ارائه وام ۱۵ میلیاردی کمبهره برای جایگزینی اتوبوسهای فرسوده، تنها بخشی از راهحلهای مطرحشده برای کاهش فشار بر سیستم حملونقل عمومی است.
شورای شهر تهران در برابر تصمیم کارگروه اضطرار مبنی بر اجرای طرح زوج و فرد از درب منازل و لغو امتیاز خودروهایی که پیشتر دارای مجوز ترافیک سالانه و ماهانه بودند، واکنشی نشان نداد. این سکوت در حالی رخ داد که رئیس شورای شهر در جلسه علنی اخیر، با تکیه بر گزارش سازمان محیطزیست، ریشه اصلی آلودگی هوای پایتخت را نه در تردد خودروهای شخصی، بلکه در مصرف گازوئیل بیکیفیت نیروگاهها، صنایع و خودروهای دیزلی دانست.
مدیریت جادههای شمال کشور بهویژه محورهای پرترافیکی مانند هراز، چالوس و فیروزکوه در ایام تعطیلات، یک ضرورت حیاتی برای حفظ ایمنی، روانسازی تردد و جلوگیری از اتلاف وقت و انرژی میلیونها مسافر است.
در ششماهه دوم سال، پایتختنشینان با موجی از بحرانها و چالشهای تکراری اما عمیقتر روبهرو میشوند؛ بحرانهایی که بهویژه با آغاز فصل سرما، شدت و گستره بیشتری پیدا میکنند. در صدر این فهرست، آلودگی هوا قرار دارد که هر سال از اواسط پاییز تا اواخر زمستان، کیفیت زندگی شهروندان را بهطور جدی تحتتأثیر قرار میدهد. افزایش مصرف سوختهای فسیلی، تردد خودروهای فرسوده، و وارونگی دما باعث میشود شاخص کیفیت هوا در بیشتر روزهای این فصلها به محدوده «ناسالم» یا حتی «خطرناک» برسد. در نتیجه، تعطیلی مدارس، توصیههای بهداشتی مکرر و فشار مضاعف بر بیماران تنفسی به بخشی از زندگی روزمره پایتخت بدل میشود.
