رواج فروش جای پارک در تهران، پدیدهای است که از یک راهحل درآمدی خرد برای مالکان آغاز شد، اما حالا به معضلی شهری با پیامدهای اقتصادی، ترافیکی و حقوقی تبدیل شده است؛ موضوعی که با اظهارات اخیر رئیس کمیسیون حملونقل شورای شهر، بار دیگر به کانون توجه افکار عمومی و مدیران شهری بازگشته و پرسش اصلی را پررنگتر کرده است: فروش جای پارک، فرصت اقتصادی است یا خلأ نظارتی؟
بازار مسکن ایران در هفتههای اخیر وارد فاز جدیدی از نااطمینانی شده است؛ فازی که در آن، ترکیب انتظارات تورمی، نوسانات ارزی و کاهش عرضه مؤثر، نگرانیها درباره احتمال جهش قیمتی در کوتاهمدت را بهطور محسوسی افزایش داده و فعالان بازار را در وضعیت «انتظار پرریسک» قرار داده است.
بازار مسکن تهران با شکافی بیسابقه و چشمگیر روبهروست؛ در حالیکه بسیاری از خانوارها از تأمین اجاره یک واحد معمولی ناتوان شدهاند، در برخی برجهای شمال پایتخت، هزینه شارژ ماهانه ساختمان بهاندازهی مبلغ ودیعه اجاره یک آپارتمان در مناطق جنوبی شهر است.
در شرایطی که زنجیرههای تأمین جهانی با نااطمینانیهای ژئوپلیتیکی، افزایش هزینههای لجستیک و رقابت کریدوری کشورها مواجهاند، همکاریهای منطقهای در حوزه حملونقل برای ایران از یک انتخاب راهبردی به ضرورتی اقتصادی تبدیل شده است؛ ضرورتی که میتواند موقعیت ژئوپلیتیکی کشور را به مزیت پایدار درآمدی و ترانزیتی بدل کند.
متقاضیان طرح نهضت ملی مسکن این روزها با دغدغههای متعددی روبهرو هستند؛ از میزان آوردههای اولیه گرفته تا آینده نامعلوم پروژهها، مجموعهای از نگرانیها شکل گرفته که اعتماد عمومی به این طرح بزرگ ملی را تحت تأثیر قرار داده است.
بازار مسکن تهران دچار شکافی عمیق و کمسابقه شده است؛ در شرایطی که بخش قابل توجهی از خانوارها حتی توان پرداخت اجارهبهای یک واحد معمولی را ندارند، در برخی ساختمانهای شمال شهر پایتخت، تنها شارژ ماهانه یک ساختمان با ودیعه اجاره یک آپارتمان در جنوب شهر برابری میکند. بررسیهای حاکی از آن است که املاک لوکسی در مناطق شمالی تهران وجود دارند که با امکانات خاص و متفاوت، با اجارههای میلیاردی عرضه میشوند؛ بهطوری که در برخی موارد اجاره سالانه یکی از این خانهها حتی از ۲۰۰ میلیارد تومان هم فراتر میرود!
دولتهای محلی در اتحادیه اروپا موظف شدند «مدت زمان صدور مجوز ساختوساز برای سرمایهگذاران» را حداقل ۳۰ و متوسط ۵۰درصد کاهش دهند؛ تعدیل مسیر دسترسی به جواز ساختمانی بر «تسریع عرضه مسکن ارزان» اثر مستقیم و معناداری دارد.
نشست مشترک مقامات ارشد ریلی ایران و افغانستان در کابل، از جهش ۷۰ برابری حملونقل ریلی کالا از مرز شمتیغ خبر داد که نویدبخش تقویت کریدور ترانزیتی شرق-غرب است. محوریت این همکاری بر تسریع فاز نخست کریدور راهبردی ایران–افغانستان–چین، یعنی خط آهن هرات-مزارشریف، با تأکید بر مشارکت بخش خصوصی دو کشور و پشتوانه مالی معادن افغانستان، قرار گرفت.
تب بازار اجاره در آذرماه فروکش نکرد؛ میانگین اجارهبها با جهشی بیش از دو میلیون تومانی، سفره مستأجران را تنگتر از همیشه کرد و نشان داد که آرامشی در راه نیست. این افزایش چشمگیر در حالی رخ میدهد که پول پیش، به عنوان رکن دیگر قراردادهای اجاره، ثبات نسبی خود را حفظ کرده و این پرسش را ایجاد میکند که چه عواملی این آشفتگی را به بازار مسکن تزریق کرده است.
در حالی که دولتها در سراسر جهان با بحران دسترسی به مسکن روبهرو هستند، پروژههای «مسکن ملی» در برخی کشورها به یکی از پرهزینهترین برنامههای عمرانی سال ۲۰۲۵ تبدیل شدهاند؛ طرحهایی که با هدف خانهدار کردن اقشار متوسط و کمدرآمد آغاز شدند، اما بهدلیل تورم مصالح، جهش قیمت زمین و پیچیدگیهای فنی، امروز با برچسب «گرانترین پروژههای مسکن دولتی جهان» شناخته میشوند.
