گسترش نیوز: روز سهشنبه، دولت چهاردهم لایحه بودجه سال ۱۴۰۵ را به مجلس شورای اسلامی تقدیم کرد؛ لایحهای که مطابق انتظار، یکی از مهمترین و حساسترین بخشهای آن به موضوع افزایش حقوق کارکنان، بازنشستگان و پیامدهای آن برای جامعه کارگری اختصاص دارد. بر اساس آنچه در متن بودجه آمده، دولت تصمیم گرفته است حقوق کارمندان و بازنشستگان کشوری را در سال آینده ۲۰ درصد افزایش دهد؛ رقمی که از همان ابتدا موجی از انتقادها و نگرانیها را در میان حقوقبگیران بهدنبال داشته است.
این تصمیم در شرایطی اتخاذ شده که نرخ تورم رسمی کشور بنا بر اعلام بانک مرکزی به حدود ۴۲ درصد رسیده است؛ شکافی عمیق میان رشد هزینههای زندگی و میزان افزایش حقوق که سالهاست به یک رویه ثابت در سیاستگذاریهای بودجهای دولتها تبدیل شده است. در واقع، تعیین تکلیف دستمزدها بدون توجه واقعی به نرخ تورم، به معنای پذیرش کاهش مستمر قدرت خرید کارکنان و بازنشستگان است؛ روندی که پیامدهای اجتماعی و اقتصادی آن بهمراتب فراتر از اعداد و ارقام بودجهای است.

استدلال دولت؛ مهار تورم یا تعمیق فشار معیشتی؟
دولت پزشکیان افزایش محدود حقوق را با این استدلال توجیه میکند که افزایش بیش از حد دستمزدها میتواند اثر تورمی داشته باشد و به تشدید ناترازیهای اقتصادی منجر شود. این استدلال، اگرچه در ادبیات اقتصادی قابل طرح است، اما منتقدان یادآوری میکنند که در اقتصاد ایران، موتور اصلی تورم نه دستمزد، بلکه کسری بودجه، رشد نقدینگی، بیثباتی ارزی و ناکارآمدی ساختارهای اقتصادی است.
در چنین شرایطی، کنترل تورم از مسیر سرکوب دستمزد، عملاً به معنای انتقال بار ناترازیها به دوش حقوقبگیران است؛ گروهی که کمترین نقش را در شکلگیری بحرانهای کلان اقتصادی داشتهاند اما بیشترین هزینه را میپردازند. تجربه سالهای اخیر نیز نشان میدهد که افزایش محدود حقوق نهتنها مانع تورم نشده، بلکه فاصله میان درآمد و هزینه خانوار را بهشدت افزایش داده است.
محمدجعفر قائم پناه، معاون اجرایی رئیس جمهور، در واکنش به این انتقادها اعلام کرده است که دولت قصد دارد شکاف میان افزایش حقوق و تورم را از طریق یارانههای غیرنقدی و طرحهایی مانند کالابرگ جبران کند. با این حال، بسیاری از کارشناسان اقتصادی معتقدند که این نوع حمایتها، بهویژه اگر موقتی، محدود و غیرهدفمند باشند، نمیتوانند جایگزین افزایش واقعی دستمزد شوند و صرفاً نقش یک مُسکن کوتاهمدت را ایفا میکنند.
اثر دومینویی بر جامعه کارگری
اعلام افزایش ۲۰ درصدی حقوق کارمندان و بازنشستگان، تنها محدود به این گروهها نمانده و جامعه کارگری را نیز بهشدت نگران کرده است. دلیل این نگرانی روشن است: در سالهای گذشته، افزایش حقوق کارکنان دولت همواره بهعنوان یک معیار غیررسمی اما اثرگذار در تعیین حداقل دستمزد کارگران در شورای عالی کار عمل کرده است.
کارگران در سال جاری، با توجه به گرانی افسارگسیخته کالاها و خدمات و افزایش شدید هزینههای مسکن، درمان و خوراک، امید زیادی داشتند که شورای عالی کار در پایان سال تصمیمی متفاوت اتخاذ کند. برآوردها نشان میدهد که هزینه سبد معیشت یک خانوار کارگری به بیش از ۳۵ میلیون تومان در ماه رسیده است؛ رقمی که فاصله معناداری با دستمزد فعلی کارگران دارد.
با این حال، افزایش محدود حقوق کارمندان، این پیام را به جامعه کارگری منتقل کرده که احتمالاً دولت و نهادهای تصمیمگیر تمایلی به افزایش چشمگیر دستمزدها در سال ۱۴۰۵ ندارند؛ موضوعی که میتواند به تشدید نارضایتیهای صنفی منجر شود.
خط قرمز کارگران؛ دستمزد زیر ۵۰ درصد پذیرفتنی نیست
فعالان کارگری صراحتاً اعلام کردهاند که در شرایط کنونی اقتصاد، افزایش دستمزد کمتر از ۵۰ درصد در سال ۱۴۰۵ قابل قبول نخواهد بود. آنها به تجربه سال گذشته اشاره میکنند؛ سالی که افزایش ۴۵ درصدی حداقل دستمزد، در ظاهر یک رکورد محسوب میشد، اما در عمل تنها طی دو ماه نخست سال، توسط تورم بلعیده شد و اثر واقعی آن بر معیشت کارگران از بین رفت.
این نگرانی زمانی پررنگتر میشود که احمد میدری، وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی، تأکید کرده است که دستمزد قرار نیست بیش از یکبار در سال افزایش یابد. در اقتصادی با تورم مزمن، این تصمیم به معنای آن است که اگر افزایش سالانه دستمزد متناسب با واقعیتهای تورمی نباشد، کارگران باید یک سال کامل کاهش قدرت خرید را تحمل کنند.

سخن پایانی
بودجه ۱۴۰۵ را میتوان آزمونی جدی برای دولت چهاردهم در حوزه عدالت مزدی و سیاستگذاری اجتماعی دانست. در شرایطی که تورم بالا به یک ویژگی ساختاری اقتصاد ایران تبدیل شده، اصرار بر افزایشهای حداقلی حقوق بدون ارائه راهکارهای پایدار برای جبران شکاف معیشتی، میتواند پیامدهایی چون افزایش نابرابری، گسترش فقر شاغلان و تشدید نارضایتی اجتماعی را بههمراه داشته باشد.
اگر قرار است دستمزد تنها یکبار در سال افزایش یابد، انتظار طبیعی جامعه کارگری و حقوقبگیران این است که این افزایش واقعی، متناسب با تورم و دارای اثر ماندگار باشد؛ نه رقمی که چند ماه بعد، دوباره زیر سایه تورم محو شود. پرسش اصلی این است که آیا بودجه ۱۴۰۵ پاسخی قانعکننده به این مطالبه میدهد یا بار دیگر، سیاست کنترل هزینهها از جیب حقوقبگیران تأمین خواهد شد.




جامعه کارگری کیلو چنده من از همین جا به دولت میگم آقا خیالتون راحت ۵ درصد هم اضافه کنین هیچکس صداش در نمیاد ما ملتی هستیم که معتاد توسری خوردنیم اگه نزنن تو سرمون تعجب میکنیم زنده باد ظلم وستم زنده باد برده داری نوین
اقای میدری، این حقوق کارگری خرج سه یا چهار روز خرج ومخارج زندگیتون هس ، حقوق رو طبق استاندارد جهانی افزایش بدین بعد بگین فقط سالی یکبار باید افزیش داشته باشد
داداش وقتی خودشون حقوق ۷۰ ملیون به بالا میگیرند معلومه درکی از حقوق ۱۲ میلیونی ندارن بعدشم این دولت فقط با وعده دادن بیخود مردم را نگه داشته .هیچ آدم عاقلی باور نمیکنه که با افزایش ۴۰ درصدی حقوق کارگر تا ترازی بوجود بیاد.ناترازی اصلی دزدیهای که انجام میشه
واقعا خجالت داره یه کارگر با پایه حقوق ده تومن چکار میتونه بکنه با این تورم
خخخخ مثل هر سال این حرف ها را میزنید به وقتش زیر بار حرف دولتی ها و وزیر کار و مدیر تأمین اجتماعی که دست نشانده خود دولت هست می روید بی بخارتر از کارگران ایران وجود ندارد
این انصافه ؟ این حقوق اصلا عادلانه نیست ما تا کی باید حسرت چیزای عادی رو بخوریم
50درصد مربوط به حقوق نه حداقل
اینها چه افزایش دهند چه نه دهند سال آینده نیز بالای 50درصد تورم را داریم چون تورم در ذات دولت است ولو خود آن را تنظیم می کند
چرا دولت از این میترسه که با افزایش خقوق، تورم و گرانی ایجاد شود یکبار هم که شده به محض افزایش حقوق، دولت دستور دهد هبچکس حق گران کردن هیچ چیز را ندارد و تمام کسانیرا که اقدام به گران فروشی کنند را دستگیر و مجازات کنند حتی با کمک ارتش و اونوقت نتیجه اش رو ببینید.اسم این کار دیکتاتوری نیست بلکه قاطعیت در انجام قانون لست.
خجالت هم نمیکشید شاید 142درصد باشه .مردم را بدبخت کردید
راست میگن که سیر از گرسنه خبر ندارد
برن گم شن با این پروی خود مسئولین بیدرد ماهی ۸۰ الی ۹۰ میگیرن ما برا کرایه خانه وبرنج نصف بیشتر حقوق یکماه میدیم
مردم با ید احمق باشند که حرف اینها را دیگه باور کن تورم بالا تر از ۸۰ درصد
طبق آمار غیر رسمی اگر فردی ۵۷ میلیون حقوق دریافت کن تازه روی خط فقر پس این ها چطور حقوق تعیین می کنند تورم بالا هشتاد درصد
هرسال همینو میگن بعد میان دوسه تومن میزارن رو حقوق.واقعآ کارگر رو سیب زمینی حساب کردن ولی فقط کافیه یبار کارگر بلند بشه.کارگر کارد به استخونش برسه مطمعن باشید کل ایران زیر رو میشه
واقعاً مردم ایران امروز دارن تقاص چی رو پس میدن؟ تقاص هزاران جوان پرپر شده شون در راه این انقلاب رو؟ تقاص سالها تحت فشار تحریم ها زندگی کردن ؟ دیگه به گلومون رسیده بخدا … چرا ما اینقدر بدبختیم که برای حداقل حقوق یک انسان باید آرزو به دل بمونیم… کی مصوب این وضعیته …. چطور میخاین درگاه خداوند پاسخگو باشید…
با این حقوقها خود اون کسی که در مجلس تصویب ونظارت دارد می تواند خودش با اون حقوق زندگی کند
واقعیت این هست که افزایش۵۰درصدی هم جوابگو خانوادها نیست
با این تورمی که هر روز ما شاهد هستیم باید افزایش ۱۰۰درصد ی داشته باشیم
نوبت به حقوق کارگران که میرسد برای افزایش طبق ماده ۴۱ قانون کار تورم بوجود میآورد ولی در این چند ماه اخیر قیمتها افسارگسیخته شده تورم حساب نمیشود اگر دولت نمیتواند مجلس باید وارد عمل شود برای چه رای دادیم
این افزایش حقوق تا فروردین ماه ونهایتا تا اردیبهشت دیده دوست کارگروه میگیرد واز ان به بعد تورم کمر کارگروه میشکند. دیگر هم نمیتوانند کاری بکنند وهیچ افزایش حقوقی هم از سمت کار فرما دیده نمیشود
من که زورم به جایی نمیرسه،فقط از خدا میخوام که خدا جوابشون رو بده ،که همه پدر هارو به خجالت خونواده هاشون میزارن ،
فروپاشی اقتصادی در راه است . کارگران در روز ۱۰ الی ۱۲ ساعت کار میکنند . اما متاسفانه این درآمد کفاف اجاره خانه و پول آب و برق هم نمیشه
چرا فکری به حال بازنشستگان فولاد که حقوق کم میگیرن نمیکنید چرا حقوق زیر بیست میلیون تومان هیچ کاری نمیکنید. با تورم صد. لعنت به بی عدالتی
همیشه کارگر باید زیر تورم زانو خم کنه
معيشت حداقلی کارگران باید طبق قانون نه کمتر برابر با نرخ.تورم واقعی باشد نمی توانید کار را بدیگران تحویل دهید .
این سیاه نمایی هاروبزارید کنار چندین ساله هرساله باتورم 30درصدعقب هستیم باید مجموع سالها روحساب کنیدتاببینیدیه کارگرچنددرصدازتورم عقب هست مگه سبدمعیشت فقط خوراک وپوشاکه بااین قیمتهای افسارگسیخته بایدمث یک برده زندگی کنیم نه مثل یه کارگرچون کارگرحرمت داره
تازمانی که به این درک از عقلانیت نرسیم اقتصادکشورمون بازیچه دشمن است
مزدی که به کارگرو کارمند پرداخت میشود مثل یک بومرنگ خیلی سریع به چرخه اقتصادی جامعه برمیگرده و
تولیدافزایش پیدا میکنه کارخونه ها اضافه میشه بیکاری ریشه کن میشه سرمایه داران سرمایه دارترمیشن تراکنش پولی بالامیره و….
امیدوارم خدا به داد ما مردم برسه انشاا…
چه حقوق زیاد بشه چه نشه توی تورم هیچ تاثیری ندارد دولتها از گذشته تا کنون در برابر مافیای قدرت و رانتخواران و دزدان بیت المال و دولت در سایه آنقدر ضعیف است که عملا فقط دکور هستند این بهانه که دولت می آورد نظر دزدان و.. است که مراد دلشان برسند ما همواره پایین تر از تورم افزایش حقوق داشتیم پس چرا تورم کنترل نشده و هدف این دولت ادامه و عادی سازی فقر است و این عین خیانت به مملکت و ملت است
آنهایی که کالابذگ برایشان تعلق نمیگیرد برای آنها چطورمیخواهدجبران کندطرف زمانی اضافه کار مانده اضافه بیمه و مالیات داده حالا سیاستمداران بیلیاقتی خودراکه باعث تورم وبی ثباتی درکشورشده بااین کارهاگندکاریهای خودشان راسربازنشسته بدبخت تلافی میکنند
با نام خداوند بزرگ
این برنامه ریزی 20درصد در صورتی خوب هست که تورم بالا نرود اگر تورم افسار گسیخته بالا برود نظر بنده منفی هست و مردم کارمند و کارگر و بعدا همه اقشار جامعه در تنگنا قرار میگیرند و این یک واقعیت هست
خدایا تو کجایی،عدالت علی کجاست،انقلاب کردیم که به اینجا برسیم ؟کاش، کاش…
حداقل حقوق ۳۰۰ دلار مشابه سال ۹۰ پس ۳۰۰×۱۳۵۰۰۰ این عدد برابر سال ۹۰ میشه سکه سال ۹۰ قیمتش ۹۸۰ تومن بوده الان ۱۵۰ میلیون تومن پس نتیجه میگیریم 300×135000میشود ۴۰۵ میلیون تومان که میبایست ملاک حداقل دستمزد باشد نمی دونم این اعداد مزخرف که ۲۰ درصد ۱۰ میلیون تومن را از کجا می آرن بس کنید بابا دستتون پیش همه رو شده
سلام
اگر بخوان اینطوری پیش برن فکر کنم دیگه شرایط برای خودشون هم بدبدتر بشه بترسید از آن روز
با سلام خدمت دوستان.من یک سوال از اون عزیزی دارم که میگه تورم 42درصدی تو کشور داشتیم فقط یک جواب به من یا قشر ضعیف کارگر بده اون مسول عزیزی که این حرف رو میزنه چند سالشه اصلا تو این مدت که از خدا عمر گرفته تو ایران بوده یا نه اصلا خریدمیره در مغازه یه دونه نون بگیره تا باحال شده با بچه کوچک از در یه مغازه رد بشه بچه بگه بستنی یا پفک پول توچیبش نباشه.اینجا فقط یک نتیجه میگیریم یا مسعولین ایرانی نیستن که خبر از حال مردم ندارن یا مردم ایرانی نیستن که حرف اونارور نمیفهمند …کجای دنیا یه ثروتمند از گرسنگی میمیره
اگر بر سرما سنگ هم ببارد کم است.